Ο Χριστός μας απάλλαξε από το φόβο του θανάτου

Eyaggelismos25 Μαρτίου, Ευαγγελισμός Εβ 2,11-18

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι γιορτή που μας φέρνει την ευχάριστη είδηση ότι ο Γιος του Θεού πρόκειται να σαρκωθεί για να σώσει το γένος των ανθρώπων. Η αποστολική περικοπή αναφέρεται ακριβώς σ’ αυτή την υπόθεση, όπως την προβάλλει ο απόστολος Παύλος. Ας τη μελετήσουμε, με το ανάλογο ενδιαφέρον.

Ανάμεσα στον Ιησού Χριστό και στους ανθρώπους, παρ’ όλη την αστρονομική διαφορά που υπάρχει, αφού αυτός ως άγιος εκ φύσεως αγιάζει τους ανθρώπους, ενώ οι άνθρωποι ως εκ φύσεως αμαρτωλοί αγιάζονται απ’ αυτόν, υπάρχει μια στενή σχέση: ότι τόσο αυτός, όσο και εμείς έχουμε τον ίδιο Πατέρα. Το Θεό. Είμαστε παιδιά του. Αλλ’ ο Χριστός είναι φυσικός και ομοούσιος Γιος του, ενώ Συνέχεια

Τὸ κήρυγμα τοῦ Νῶε (Γε 6)

Ο Δίκαιος Νώε

Ο Δίκαιος Νώε

Τὰ ἀναγνώσματα ἀπὸ τὴ Γένεσι (7,6-9 τῆς Τετάρτης καὶ 8,4-21 τῆς Παρασκευῆς) ποὺ διαβάζονται στὶς προηγιασμένες αὐτῆς τῆς ἑβδομάδος ἀναφέρονται στὸ γενάρχη Νῶε. Ἡ ἱστορία τοῦ Νῶε εἶναι ἀρκετὰ μεγάλη. Ἐμεῖς θ᾿ ἀναφερθοῦμε στὴν αἰτία ποὺ ὁ Θεὸς ἀποφάσισε νὰ κάνῃ τὸν κατακλυσμὸ καὶ στὸ ἰδιότυπο κήρυγμα τοῦ δικαίου Νῶε, ἀποβλέποντας στὴν πνευματική μας ὠφέλεια.

Πρὶν ἀπὸ τὸν κατακλυσμὸ ζοῦσαν στὴ γῆ δύο γενιὲς ἀνθρώπων, τοῦ Κάιν καὶ τοῦ Σήθ. Ὁ Σὴθ ἦταν καὶ αὐτὸς παιδὶ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας. Τὸν γέννησαν μετὰ τὸ φόνο τοῦ Ἄβελ ἀπὸ τὸν ἀδερφό του Κάιν. Τοὺς τὸν χάρισε ὁ Θεὸς στὴ θέσι τοῦ ἀδικοσκοτωμένου Ἄβελ. Ὅταν τὸν γέννησε ἡ Εὔα εἶπε: «Ἐξανέστησέ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ Ἄβελ (4,25)».  Μιὰ ἐλπίδα ἄρχισε νὰ βλαστάνῃ μέσα τους ὅτι ὁ Θεὸς τοὺς Συνέχεια

Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη

(Ἀπόστολος Παῦλος, Α΄ Κο 13, 1-13)appaulos

Ἐὰν μιλῶ ὅλες τὶς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπη, ἔγινα χαλκὸς ποὺ βγάζει ἦχο ἢ κρόταλο ποὺ ἠχεῖ μονότονα καὶ ἀκαθόριστα (1).

Κι ἂν εἶμαι προφήτης καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστικὰ καὶ ὅλη τὴ γνῶσι· κι ἂν ἔχω ὅλη τὴν πίστι, ὥστε νὰ μετακινῶ ὄρη, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπη, δὲν εἶμαι τίποτε (2).

Κι ἂν μετατρέψω σὲ ψωμὶ γιὰ τοὺς πεινασμένους ὅλη τὴν περιουσία μου, κι ἂν μαρτυρήσω παραδίδοντας τὸ σῶμα μου νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπη, δὲν ὠφελοῦμαι καθόλου (3).

Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, εἶναι καλοσυνάτη, δὲν ζηλεύει, δὲν εἶναι αὐθάδης, δὲν φουσκώνει ἀπὸ ὑπερηφάνεια (4),

δὲν κάνει ἄσχημα πράγματα, δὲν ζητάει τὰ συμφέροντά της, δὲν θυμώνει, δὲν σκέφτεται τὸ κακό (5),

δὲν χαίρεται στὴν ἀδικία, συγχαίρει στὴν ἀλήθεια (6),

πάντα δικαιολογεῖ καὶ σκεπάζει, πάντα ἐμπιστεύεται, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει (7).

Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν χάνει τὴν ἀξία της, ἐνῷ οἱ προφητεῖες θὰ καταργηθοῦν, καὶ οἱ γλῶσσες θὰ παύσουν νὰ εἶναι χρήσιμες, καὶ ἡ γνῶσι θὰ καταργηθῇ (8).

Τώρα λίγα γνωρίζουμε καὶ λίγα προφητεύουμε (9).

Ὅταν ὅμως θὰ ἔρθῃ τὸ τέλειο μοντέλο, τότε τὸ λίγο θὰ καταργηθῇ (10).

Ὅταν ἤμουν νήπιος, μιλοῦσα σὰ νήπιο, φερόμουν σὰ νήπιο, σκεφτόμουν σὰ νήπιο. Ὅταν ἔγινα ἄντρας, κατήργησα ὅλα αὐτὰ τὰ νηπιώδη (11).

Πράγματι, τώρα βλέπουμε στὸν καθρέπτη θαμπά, ἀλλὰ τότε θὰ τὰ βλέπουμε μπροστά μας ὁλοκάθαρα. Τώρα γνωρίζω λίγο, τότε ὅμως θὰ γνωρίσω πολὺ καλά, θεϊκά, καθὼς πολὺ καλὰ γνώρισε ἐμένα ὁ Θεός (12).

Τώρα, λοιπὸν, μένει ἡ πίστι, ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἀγάπη. Αὐτὰ τὰ τρία· τὸ μεγαλύτερο ἀπ᾿ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη (13).

(Γιὰ τὴ μετάφρασι, Ἀθανάσιος Γ. Σιαμάκης, ἀρχιμανδρίτης)

.

Οι εργάτες του αμπελώνος

AMPELOS_9 Μαρτίου, Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, Μθ 20,1-16

Ο Κύριος μιλάει με παραβολή για το μισθό που δίνει στους εργάτες του αμπελώνος. Τον απονέμει με δικαιοσύνη. Είναι δε αντικειμενικά ικανοποιητικός. Λέει με παραβολή: «Η βασιλεία των ουρανών είναι ομοία με ένα νοικοκύρη που βγήκε νωρίς το πρωΐ για να μισθώσει εργάτες για τον αμπελώνα του. Κι αφού συμφώνησε με τους εργάτες ένα Συνέχεια

Ο Χριστός και ο βαπτιστής του

Iwannhs_o_Prodromos_0724 Φεβ, Ιωάννου Βαπτιστού, Μθ 11,2-15

Ο Κύριος μετά τη δοκιμαστική αποστολή των μαθητών του στο κήρυγμα (Μθ 10), συνέχισε να κηρύττει μόνος του. Στο μεταξύ, σύμφωνα με το ανάγνωσμα, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, ενώ ήταν στη φυλακή, όταν άκουσε από τους μαθητάς του για τα έργα του Χριστού, έστειλε δύο απ’ αυτούς και τον ρώτησε: «Συ είσαι ο Μεσσίας που πρόκειται να έρθει ή άλλον περιμένουμε; (2-3)».

Ο Ιωάννης, όπως σαφώς φαίνεται εδώ, είχε γύρω του ομάδα μαθητών. Μερικοί απ’ αυτούς ήταν πιο αυστηροί και από το διδάσκαλό τους και συχνά δεν πειθαρχούσαν σε όσα τους έλεγε. Οι μαθηταί του, στο διάστημα που εκείνος ήταν στη φυλακή, τον επισκέπτονταν και τον ενημέρωναν για όλα τα τρέχοντα και για τον Ιησού. Ο Ιωάννης είχε φυλακιστεί από Συνέχεια

Ἐμπρησμὸς τῆς Βιβλιοθήκης τῆς Ἀλεξανδρείας

BIBLIOTHIKH_ALEXANDREIAS Ἡ ἀρχαία βιβλιοθήκη της Ἀλεξανδρείας, ἡ λεγόμενη καὶ Μουσεῖον, κάηκε δυὸ φορές, τὴ δεύτερη φορὰ ὁλοσχερῶς.
Ὁ πρῶτος ἐμπρησμός της, κατὰ τὸν ὁποῖο κάηκαν τὰ μισὰ περίπου βιβλία της, συνέβη τὸ 47 π.Χ., ἐνῷ βρισκόταν στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ γιὰ τὴν καταδίωξι τοῦ Πομπηΐου. Ὁ Συνέχεια

Ἡ κατάργησι τῆς δουλείας

ONHSIMOS_15 Φεβρουαρίου, Ὀνησίμου, Φλ, στ. 8-25

Ὅλη ἡ μικρὴ πρὸς Φιλήμονα Ἐπιστολή, συνολικὰ 25 στίχοι, εἶναι μιὰ
ἰδιωτικὴ Ἐπιστολή, ἡ μόνη ἰδιωτικὴ¹ τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Ὁ Φιλήμων,
πλούσιος κάτοικος τῶν Κολοσσῶν τῆς Μ. Ἀσίας, γνώρισε τὸ Χριστὸ ἀπὸ τὸν
Παῦλο καὶ διατηροῦσε πρὸς αὐτὸν τιμὴ καὶ εὐγνωμοσύνη. Σύζυγος τοῦ
Φιλήμονος εἶναι ἡ Ἀπφία, Χριστιανὴ καὶ αὐτὴ καὶ συμπαραλήπτρια τῆς
Ἐπιστολῆς.

Τὸ εὐρύχωρο σπίτι του ὁ Φιλήμων τὸ διέθετε εὐχαρίστως γιὰ τὶς συνάξεις
τῶν Χριστιανῶν τῆς πόλεως, στὶς ὁποῖες προεξῆρχε ὁ ἐπίσκοπος τῶν
Κολοσσῶν Ἄρχιππος, γιὸς τοῦ Φιλήμονος. Πρῶτος στὶς Κολοσσὲς κήρυξε τὸ
εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ ὁ Συνέχεια

Φώτιος – Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

FOTIOS_KONSTANTINOUPOLEOS6 Φεβρουαρίου, Φωτίου

Εἶναι λυπηρὸ ὅτι ἡ ἀκολουθία τοῦ ἱεροῦ Φωτίου, τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη τιμᾶται στὶς 6 Φεβρουαρίου, δὲν ἀνευρίσκονταν στὰ μηναῖα τῆς ἐκκλησίας. Ὁ Κύριος γνωρίζει ποιοί εἶναι οἱ λόγοι ποὺ ὁ Φώτιος, μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐκκλησιαστικὲς προσωπικότητες, πέρασαν δέκα περίπου αἰῶνες γιὰ νὰ μπῇ στὶς μέρες μας στὰ βιβλία τῆς ἐκκλησίας! Ἡ ἡμέρα ἐκείνη θὰ τὸ ἀποκαλύψῃ.

Ὁ Φώτιος (820-891) γεννήθηκε στὴ Βασιλεύουσα ἀπὸ γονεῖς ποὺ κατεῖχαν μεγάλα ἀξιώματα καὶ εἶχαν ἀριστοκρατικὴ καὶ εὐγενῆ καταγωγή. Ὁ Σέργιος καὶ ἡ Εἰρήνη, εὐλαβέστατοι Χριστιανοί, μαρτύρησαν στὰ ἄστατα χρόνια τῆς εἰκονομαχίας καὶ γιορτάζονται σὰ μάρτυρες στὶς 13 Μαΐου. Ὁ ἐξ αἵματος εὐγενὴς καὶ πλούσιος οἰκονομικὰ γιός τους Φώτιος, λόγῳ καὶ τῆς ἐκτάκτου εὐφυΐας του, πῆρε καλὴ μόρφωσι. Ὅπως ὁμολογεῖ ἕνας Συνέχεια

Χριστιανοὶ τὸ φῶς τοῦ κόσμου

TREIS_IERARXES_

Στὸ παραπάνω ἀνάγνωσμα ὁ Κύριος μιλάει πῶς θέλει τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν πιστεύουν καὶ τὸν ἀκολουθοῦν. Καὶ μιὰ καὶ ἡ διδασκαλία καὶ τὸ ἔργο τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἐκπληρώνει ἐν πολλοῖς  τὴν προδιαγραφὴ αὐτὴ τοῦ Κυρίου, ἀναδεικνύεται ἡ σχέσι τῆς διδασκομένης στὸ ἀνάγνωσμα ἀληθείας μὲ τὴ διδασκαλία καὶ τὴ ζωὴ τῶν τιμωμένων σήμερα ἁγίων. Πῶς λοιπὸν θέλει ὁ Κύριος τοὺς ἀνθρώπους του; Τοὺς θέλει φῶς μέσα στὸν κόσμο! Λέει στοὺς μαθητάς του: «Σεῖς εἶστε, πρέπει νὰ εἶστε, τὸ φῶς τοῦ κόσμου (14α). Προορισμός σας, εἶναι μὲ τὴν καθαρὴ καὶ λάμπουσα ζωή σας νὰ φωτίζετε τοὺς ἀνθρώπους γύρω σας, ποὺ ζοῦν μέσα στὸ σκοτάδι τῆς πλάνης καὶ στὸ  βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας, γιὰ νὰ Συνέχεια

Ἡ μία ποίμνη

KALOS_POIMHN_25 Ἰανουαρίου, Γρηγορίου, Ἰω 10,9-16 (Λειτουργίας)

Πιὸ πάνω ἀπὸ τὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ποὺ εἶναι τὸ ἑωθινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς (Ἰω 10,1-9), σὲ παραβολή του (= παροιμία) ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς παρωμοίασε  τοὺς ἀνθρώπους του μὲ ποίμνη προβάτων¹, ποὺ εἶναι σταυλισμένα στὴ μάνδρα. Μίλησε ἐπίσης γιὰ μανδρότοιχο, γιὰ ποιμένα, γιὰ θύρα, γιὰ θυρωρό, γιὰ κλέφτες, γιὰ λῃστάς, γιὰ τὰ ὁποῖα εἶπε καὶ τί σημαίνει τὸ καθένα.

Ἐδῶ, ἐπαναλαμβάνει καὶ συνεχίζει: «Ἐγὼ εἶμαι ἡ θύρα (τῶν προβάτων). Ἐὰν κάποιος (ὡς πρόβατο) μπῇ μὲ τὴ δική μου μεσολάβησι μέσα μέσα στὴν ποίμνη, θὰ σωθῇ· καὶ θὰ μπῇ στὴ μάνδρα καὶ θὰ Συνέχεια